حمله ایران به اسرائیل

در جنگ تمام عیار با اسرائیل، چه وظیفه‌ای داریم؟!

اکنون که این سطور را می‌نویسم، من هم مثل بسیاری از شهروندان با خود تصور می‌کنم که در این شرایط جنگی با اسرائیل سفاک و این جنگ آخرالزمانی، هر یک از ما شهروندان چه وظیفه‌ای می‌توانیم ایفا کنیم؟


مختصات جنگ کنونی تا حد بسیار زیادی با جنگ‌های سال‌های ابتدایی انقلاب و یا حتی جنگ‌های دهه اخیر که در دفاع از حرم و حریم مسلمین و در تقابل با نیروی نیابتی داعش و تکفیریان بود، فرق دارد. جنگ کنونی بسیار تسلیحات پایه و مبتنی بر نیروهای متخصص و حتی تسلیحات سنگین و هوشمند است. اکنون مثل سال‌های اول انقلاب و یا حتی تا حد زیادی جنگ با تکفیریون و داعش نیست که بسیاری از علاقمندان و دوستان به محل‌های اعزام نیرو برای جبهه مراجعه نمایند. اصولاً اسرائیل از لحاظ وسعت جبهه جغرافیایی و حتی عده نیروی انسانی درگیر در کف خیابان‌ها در کارزار امنیتی، در حد این حرف‌ها نیست که بخواهیم موازنه جنگ را با تزریق نیروهای داوطلب تغییر دهیم. حداقل در فاز پدافندی که در حال حاضر و در شب اول بعد از شروع عملیات جنایتکارانه اسرائیل، تا حد زیادی به فرار و گریزهای خیابان تبدیل شده است، حضور مردم در کف خیابان بیشتر دست و پاگیر هم می‌شود.
پس چه باید کرد؟ آیا فقط باید دعا کنیم؟

نخیر هر کدام از ما اتفاقاً در چندین سطح وظایفی داریم که عمدتاً غیر جنگی هست اما تاثیر کمتر از وظایف جنگی ندارد.

۱- سطح اطلاعاتی:
همانطوری که بسترهای ارتباط اطلاعاتی با نیروهای گمنام امام زمان توسط رسانه‌ها بارها اعلام شده است، مردم عزیز با مشاهده اتفاقی تحرکات خیابانی مشکوک، و اطلاع دادن به دستگاه اطلاعاتی کشور، بزرگترین کمک را می‌توانند به نیروهای مسلح در این جنگ داشته باشند. یادمان نرود دهه اول انقلاب که دستگاه اطلاعاتی کشور خیلی از حال حاضر ضعیف‌تر بود، همین گزارش‌های مردمی چندین کودتا و عملیات سنگین را رسوا و فاش کرد.
۲- کار رسانه‌ای در سطح عام:
تمام ما مردم در حد خود رسانه‌ایم. گاهی کانال و پیجی در فضای مجازی داریم که با مخاطبان محدود یا زیادتر، با ارائه تحلیل درست و در مواردی که اطلاع نداریم استناد به تحلیل‌های معتبر، می‌توانیم بهترین خدمت را به کشورمان بکنیم. کسانی که کمتر شناخته شده هستند نیز در حد کامنت و پیام‌های خود در گروه‌های خانوادگی و دوستی، می‌توانند کار رسانه صحیح و درست را انجام دهند. به هم یاد بدهیم که اولاً کمک به شایعه‌سازی و موج سازی دشمن ننماییم که سابقه یکصد سال جنگ‌های مدرن غرب نشان می‌دهد که بارها جنگ باخته را با عملیات روانی و پیروزی بر افکار عمومی، در میدان عمل نیز به جنگ برده تبدیل کردند. به هم یاد بدهیم که بنایمان اعتماد به حاکمان و مسئولینمان باشد و با ژست‌های اپوزیسیونی، و ژست‌هایی که برآمده از درد مشکلات اقتصادی است (که آن هم بخش زیادی‌اش ریشه در دشمنان قسم خورده این ملت دارد) آب به آسیاب دشمن نریزیم.
امید و باور ما می‌توانیم نیز مهمترین کاری است که ما می‌توانیم در این شرایط انجام داده و کسانی را که این مسائل را نیز رعایت نمی‌کنند با تحلیل و تبیین، به راه درست هدایت کنیم.

۳ـ وظیفه عمومی هر ایرانی:
هر ایرانی در هر جایگاهی که هست می‌تواند در پیشبرد موفقیت کشورش نقش ایفا کند. کسی که شغلش رسانه است که علاوه بر وظیفه عام رسانه‌ای که در بالا توضیح دادیم، تحلیل و تبیین رسانه‌ای می‌کند. تک تک ما ایرانی‌ها در شغل‌های آزاد و غیر آزاد خود، تا حدی می‌توانیم با هجوم به بازارهای مالی همچون سکه، ارز و یا ارزهای دیجیتال، در موج سازی کاذب اثرات دشمن پوشالین در حوزه اقتصاد، نقش مخرب ایفا کنیم. واقعا اگر در هر شرایطی هر یک از ما ایرانی‌ها هجوممان به بازارهای مالی در حد نیاز بود نه تبدیل یا خروج سرمایه، تا الان بارها توطئه‌های اقتصادی دشمن خنثی شده بود و تحریم ارزی و مالی بی اثر می‌شد.
همچنین هر ایرانی می‌تواند در بازار و کسب و کار نیز ملاحظه مردم و مشتریان را بنماییم و از احتکار و انواع رفتارهای مخرب جلوگیری کنیم. و ….

بله جنگ کنونی جنگ نیروپایه نیست. اگر هم در ادامه به حول قوه الهی، برای محو اسرائیل استمرار یابد و به سمت تقابل نیرو با نیرو برود، باز هم برخلاف دهه اول انقلاب شاید نیروی انسانی آنچنان مورد نیاز نباشد. هم ایران نیروهای زبده و متعددی دارد و اتفاقاً یکی از نقاط قوتش نیز جنگ انسانی است، و هم همپیمانان پای کار و متعددی در منطقه دارد. آنچه مهم است نقش ایفا کردن ما در همین جایگاهی است که چه بسا در کنار خانواده، در جمع دوستان و یا همکاران نشسته‌ایم و می‌توانیم در این جایگاه، رزمنده جبهه حق و یا مزدور جبهه باطل باشیم!


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *